عدى اول وتانى يوم من رمضان هوا يعنى...بعد الفطار الوقت بيجرى بسرعة قاتلة..اول يوم اصبت بغيبوبة كام ساعة بعد الفطار وصاحى مصدع وعينى مدمعه، النهاردة غالبت شعور البلاهة ونزلت صليت وتبضعت ورجعت مأنتخ قدام المروحة ومش مجمع اى حاجه ولا الشاى او النسكافيه عملوا تأثير
والساعه بقت 11 ونص بسرعه اوى كده ليه ؟؟ ده فاضل 4 ساعات ونصوم :S
****
انا بقى عندى يقين انى يوم لما اموت - ان شاء الله - محدش هيفتكرنى اوى ولا حد هيزعل ويضايق فى نفسيته ، مش بطلب كده بس معرفش مش حاسس انى هفضل فى بال حد فترة طويلة ممكن شهر ولا اتنين وبخ على كده زى اللى راحوا قبلى ولا بعدى
****
انا بطلت من زمان اعمل اللى يبسط غيرى وبعمل اللى يبسطنى انا بس ، بس ساعات بعمل استثناء لكام حد بيتعدوا على الاصابع يعنى ، بس عامة لاحظت انى لما بقيت اعمل اللى يبسطنى الكل بيبعد واكنى انا اللى لازم اقدم فروض الولاء والطاعة عشان حد يفضل موجود...مش فارقة معايا اوى يعنى !
****
من مميزات انك تصلى برا الجامع هوا طراوة منعش اوى يعنى ومفيش الامراض اللى جوا من عطس وكحة، بس اكبر عيب انك واقف فى الشارع بمعنى الكلمة، طب يعنى حبة احترام ان فيه ناس بتصلى جمبك مش لازم تعمل دوشة او مش لازم فى القهوة بتاعتك تعلى صوت الكاسيت عشان تغلوش عالراجل اللى بيصلى !
****
حاجه تانية وطبقتها امبارح والنهاردة مهما حصل مش هحرق فى دمى الشهر ده، هعدى الدنيا وهبتسم والدنيا بييييس والى اخره
=)
